Obserwatorium

poniedziałek, 6 kwietnia 2020

285. Ile stron...

Setna wyszyta!!! Jeszcze tylko 32.
To jest dla mnie powód do dumy i do radości. Tak trudno żyje się ostatnio. Kwarantanna trwa i trwać będzie jeszcze długo. Koronawirus szaleje na całym świecie, w Polsce "czekamy" na kulminację. Strach włączyć telewizor, bo doniesienia nie są optymistyczne. Ludzie umierają, z dnia na dzień więcej zachorowań i zgonów.
Z jednej strony sytuacja zamknięcia w domu sprzyja wyszywaniu, z drugiej głowa
zajęta myśleniem nie pozwala się skupić. I jeszcze to zdalne nauczanie, które zajmuje mi więcej czasu niż normalna praca.
Wracając do milszych tematów, mam nadzieję, że te pozostałe 32 strony wyszyję w miarę szybko. Moja rodzicielka mówi, że mam tak, jak miał kiedyś koń mojego dziadka - im było bliżej domu, tym on szybciej biegł. Tak i ja, im bliżej końca, tym szybciej wyszywam i bardziej mi się chce. A tak poważnie, to ja naprawdę myślę już o kolejnym projekcie - szaleństwo? Tak! 
Na tym zdjęciu niewiele widać, krzewy, pawi ogon, ale tak już będzie do końca :D

wtorek, 26 listopada 2019

284. Te pawie jeszcze mi się nie znudziły

Po długiej, jak zwykle, przerwie wrzucam zdjęcia moich ptaszorów. Nuda...nuda...nuda. Ale nie, ja się nie nudzę, nadal chce mi się ten obraz wyszywać. Ile to już lat????
Myślę, że za dwa lata, będzie po wszystkim i pawie zawisną na mojej ścianie, bo miejsce cały czas czeka.
Zdjęcie zrobiłam, bo musiałam przełożyć materiał na krośnie. Długopis leży sobie, jako element pokazujący wielkość wyszytego fragmentu. Wyszyłam 90 stron, przede mną jeszcze 42 (w tym kilkanaście niepełnych). 
Tak, wiem, mistrzem fotografii nie jestem, materiał zmięty strasznie, ostrość do bani, ale tak się spieszyłam, tak chciałam fotkę cyknąć szybko, żeby jeszcze poszyć do nocy :)
Teraz na dłużej zasiądę w ogonie.
A kolejne zdjęcie za 18 stron :)

poniedziałek, 28 stycznia 2019

283. Odkurzam ... 72/132

Odkurzam bloga, kolejny raz. Okazja ku temu jest, ponieważ wczoraj skończyłam wyszywać 72 stronę w moich pawiach. Zostało już tylko 60 :) Policzyłam, że mam już wyszytych 56 %. Jakby ktoś pytał, to już z górki. I jakby ktoś jeszcze pytał, top nie...nie znudził mi się. Codziennie siadam do niego z wielką ochotą. Wiadomo - raz jest to kilkanaście minut, raz kilka godzin. Tempo nieoszałamiające, ale ciągle coś przybywa :D Wczoraj zdjęłam kanwę z krosna, muszę  przesunąć na nowy obszar, mogłam więc zrobić zdjęcie. Kanwa, oczywiście, wymięta i przybrudzona, proszę wybaczyć, ale nie będę ani prać, ani prasować przed skończeniem :) Długopis - dla porównania wielkości.
Tadam....

Kolejny wpis ... kiedyś, za kilka stron ... mam nadzieję, że szybciej niż obecny :)

Dziękuję za miłe komentarze, wiem, że wyszywanie dużego obrazu nie sprzyja pozyskiwaniu nowych obserwatorów, ale nie o to mi chodzi i to nie jest dla mnie najważniejsze. Cieszę się z tego, co już mam (kogo tutaj mam) :D

czwartek, 12 lipca 2018

282. Ptaszarni ciąg dalszy

100 lat minęło od ostatniego wpisu. Obawiałam się tego zaczynając tak duży obraz. No nie da się wrzucać posta co tydzień, czy dwa, bo po prostu postępów nie widać. Ale po takim czasie postęp, nawet dla niezbyt wprawnego oka jest widoczny. 
Już wiem, że po wyszyciu obraz będzie miał wymiary 74x88 cm. To może niezbyt dużo, ale patrząc na gęstość materiału (100 krzyżyków x 10 cm) to sporo. Wyszywam oryginalnymi DMC, jedną nitką.
Opracowany przeze mnie sposób wyszywania sprawdza mi się o tyle, że ostatnią stronę (4774 krzyżyków) wyszyłam w ciągu 9 dni. Jak na moje tempo to całkiem, całkiem. Dodam tylko, że czas na haft dzielę między pracę, dom no i hobby (czytanie, wyszywanie), ale to każda z nas haftujących ma tak samo.
W tej chwili wyszytych mam około 44 % całości.
Zdjęcie 1. Fragment, nad którym pracowałam ostatnio, 18 stron wydruku

Zdjęcie 2. Tyle wyszyłam, długopis ma standardowy wymiar, położyłam ot tak, dla porównania


Tkanina jest bardzo pomięta, musiałam podpiąć ją tak, żeby dało się wyszywać na krośnie i żeby nic się nie majtało.
Mam nadzieję, że  kolejny wpis, z jako takim postępem pojawi się nie po dwóch latach, ale ciut wcześniej. Pora wakacyjna z jednej strony sprzyja wyszywaniu, z drugiej jednak nie, bo jest tyle innych rzeczy do zrobienia.

piątek, 30 grudnia 2016

281. Ptaszorów coraz więcej

Coraz więcej, co nie znaczy, że końcóweczka już blisko. Prawdę mówiąc to do połowy jeszcze ho ho :) Ale 18 stron ze 132 wyszyłam. I sama sobie postanowiłam, że wyszyję do końca grudnia tyle, ile zmieści się na materiale rozpiętym na krośnie. No i nadszedł czas, kiedy musiałam zdjąć z krosna pawie, żeby przesunąć kanwę. Kanwę przesunę jednak, kiedy wyszyję pamiątkę ślubu zamówioną przez koleżankę. 

Teraz zdjęcie moich ptaszków:

Nie najwyższej jakości, ale to, co trzeba widać.

Mam nadzieję szybko uporać się z pamiątką, bo bardzo ciągnie mnie do pawi i z każdym krzyżykiem coraz bardziej chce mi się je wyszywać :)

A korzystając z okazji pragnę życzyć wszystkim, którzy tutaj zajrzą, udanego sylwestra i cudownego Nowego Roku, niech 2017 będzie o wiele lepszy niż 2016. Tego życzę i Wam i sobie.

sobota, 24 grudnia 2016

280.

Czas Świąt powinien być czasem magicznym, takim, w którym gasną wszelkie spory a człowiek człowiekowi człowiekiem, nie wilkiem. Tego życzę odwiedzającym, spokoju, magicznej atmosfery, rodzinnego ciepła i wielu prezentów od Mikołaj :)

Plan miałam, aby do dzisiaj skończyć kolejny fragment mojego obrazu, plany, jak zazwyczaj bywa, nie spełniły się, nie zdążyłam, dlatego dzisiaj bez zdjęcia. Postępy są, spore nawet, ale mam nadzieję, że w przeciągu dwóch tygodni, pokażę wyszyty fragment moich pawi. Pozdrawiam świątecznie, dziękuję za odwiedziny i miłe komentarze, podbudowujące moje krzyżykowe ego.

czwartek, 13 października 2016

279. Kolejna kartka :)

Tak, tak skończyłam kolejną kartkę, to już 13. Drzewo, kora i chyba tylko to.

Zaczęłam pamiątkę ślubną, ale nie ma się czym chwalić, pokażę, jak już  trochę przybędzie

Ale mam jedną nowinę, dla mnie radość wielka, bo pierwszy raz zakwitł mi storczyk. Niewiele ma kwiatów, jednak cieszą mnie one bardzo. Tak długo czekałam :)


Powtórzę słowa, które pisze tak często. Dziękuję bardzo za przemiłe komentarze, dają one niebywałego kopa do wyszywania i wrzucania tutaj zdjęć. Miłe są bardzo. Dziękuję i zapraszam :)